Medenî İnsan

Sabahtan akşama kadar anlatamam
geceden başlarım bilesin medeni insan
bazen öyle bir hal yazmak
hayret ederek bakınca yazgılara
içilen duru bir su gibi
geçiyor toprak yüklü zaman

ve bir maraz sonrasında
geleceğini bilsede bir yığın mücellanın
rüsva edilen zamanlara
hep kabahat buldu
medeni insan
bir elindeki parmak sayısınca
ayırmadı vakitlerini

anladı medeni insan
şimdi ölüm
bir şiir gibi okumakta canını
bakınca yazgılara
anlayınca öldü
ölünce anladı medeni insan

Bir Cevap Yazın

E-posta hesabınız yayımlanmayacak. Gerekli alanlar * ile işaretlenmişlerdir